Een mens moet het nieuwe jaar toch goed beginnen ...

Eerst en vooral mijn allerbeste wensen voor 2014! Ik wens jullie veel geluk op alle mogelijke vlakken en vooral heel veel creativiteit!

Het is weer maar eens véél te lang geleden. Mijn welgemeende verontschuldigingen hiervoor maar ik had een goed excuus. Mijn ventje werd een tijdje geveld door een gesprongen appendix met ziekenhuisbezoeken, verzorging en heel veel liefde en toewijding tot gevolg. Mijn aandacht ging een tijdje volledig uit naar ons gezinnetje en mijn zieke ventje. In tussentijd vond ik wel een nieuwe hobby. Iets dat ik aan het ziekenhuisbed van mijn allerliefste kon doen ...

Tijdens het leegmaken van het huis van mijn grootouders vond mijn vader een doos vol wol, priemen, haakpennen, ... Eerst dachten we alles weg te doen maar ik kreeg het niet over mijn hartje. Ik besloot om de breinaalden mee naar huis te nemen. Ze bleven eerst een tijdje in de kast liggen maar ik besloot na enige tijd om ze toch maar eens ter hand te nemen. Als kind leerde mijn oma hoe ik die priemen moest hanteren dus zo moeilijk kon dat nu toch niet zijn om weer te beginnen? Ik had het snel weer onder de knie.

In november kwamen we samen met een toffe bende naaimadammen. Bij elke samenkomst hoort ook een swapje. Ik hoor er al enkele denken :"Een watje?". Swappen is het uitwisselen van cadeautjes in groep door middel van lottrekking. Altijd een beetje stressen om zelf iets te maken tegen de deadline maar ooohhh zo leuk om zelf iets moois te krijgen.

 Ik maakte een heel warme cirkelsjaal en bijhorende muts als swapje voor een superlieve naaivriendin.

Dezelfde muts maakte ik voor mezelf in een ander kleurtje. De Bravo Big wol van Schachenmayr voor dit alles kocht ik bij Veritas.

Ook voor Féliz schudde ik iets uit mijn mouw. Een muts met een hartje en een bijhorende sjaal in 2 kleuren. Het patroon van het mutsje vond ik in het tijdschrift Mijn Breidomein. De sjaal is een eigen creatie met hetzelfde hartje in verwerkt. De lichtgrijze wol was nog van mijn Oma. De roze kocht ik bij Veritas.

Er lag ook een zelfgemaakt cadeautje onder de kerstboom. Het was er eentje voor mijn schoonmoeder. Een cirkelsjaal die ik met mijn armen heb gebreid. Ik koos de Super Big van Schachenmayr. Heel snel klaar maar daarom niet minder mooi als je het mij vraagt. En ja, ze was er héél blij mee. Gelukkig maar ...

Maar vrees niet, lieve naaivriendinnen! Ook mijn naaimachine staat hier nog en wordt nog gebruikt. Wacht maar af! Tot héél gauw ...

Allemaal beestjes

Na het kleedje dat ik voor Noa maakt, begon de kleinste spruit hier in huis natuurlijk tegen te pruttelen. Ik moest dus beloven om iets voor haar kleerkast in elkaar te zetten. Ik liet haar de keuze en ze koos een rokje.

My all time favorite : een A-lijntje met stolpplooi EN paspel uit Allemaal rokjes van Mme ZsaZsa.

Féliz koos een stofje dat ik een tijdje terug bij Roos & Violet kocht. Onze papa koos de groene paspel. Ik koos voor een oranje-rode katoenen voering. Een simpel maar mooi rokje.

Op onze bijeenkomst van FEMMA Eversem begon ik aan dit exemplaar en werkte het enkele dagen later helemaal af. OK, niet helemaal. Het is nog niet omgezoomd. Het mooie ding is namelijk net iets te groot dus moet nog even in de kast blijven liggen. Helaas ...

Selfmaid meid

In de vakantie lokte goede vriendin Leen me mee naar een naaiworkshop van Selfmaid in Wilrijk.  Nu ja, workshop is misschien niet het correcte woord. Je mocht zelf een patroontje kiezen. Garen, fournituren, stof en deskundige raad van Peggy en Peggy waren in de prijs van 50€ begrepen. En dit 2 avonden lang! Dit konden we natuurlijk niet laten liggen en wij samen naar Wilrijk.

Dit patroontje lag al een tijdje te blinken in mijn patronenmap. Ik kon niet aan de lokroep weerstaan. Het werd de Tinny Dress van Straight Grain. Een zomerkleedje hoor ik jullie al denken. Ja, een zomerkleedje want in dit druilerige weer moet een mens nu eenmaal dromen van de zon en de zomer. Het voordeel aan dit patroontje is dat er heel wat combinaties mogelijk zijn. Je kan kiezen uit 4 kraagjes, 3 rokdelen en 2 soorten mouwtjes.

Leen en ik doken in de stoffenbakken en Leen wees me op dit leuke zwembandstofje. Ik was onmiddellijk verkocht en het stofje ook. Ik combineerde het met een rood effen katoentje en een paspeltje (of wat had je gedacht?). Noa wou een cirkelrok. Ik ben er geen grote liefhebber van maar soms moet een mens eens toegeven aan de wensen van dochtertje lief. Even stress toen bleek dat de cirkelrok te groot was voor het bovenstuk. (Foutje in het patroon volgens mij want alles werd heel zorgvuldig overgenomen en gecheckt.) Peggy raadde me aan om een beetje te fronsen. Op die manier kregen we de puzzelstukken toch in elkaar gepast.

Het eerste zomerkleedje van 2014 is al klaar ...

Nu is de herfst aan de beurt ...

Na al de staartbeenperikelen had ik mezelf voorgenomen om weer meer te gaan naaien om de schade in te halen. In de vakantie is dat niet altijd even gemakkelijk met 2 rondhuppelende prinsesjes maar we hebben er het beste van gemaakt.

Ik was in het begin van de vakantie was ik eens in de kleerkasten van onze madammen gedoken en merkte op dat Féliz wel wat rokjes kon gebruiken dus werk aan de winkel!

Ik koos een heel schattig stofje met eekhoorntjes. Vraag me niet waar het vandaan komt. Ik won dit fantastische stofje op Facebook en ben er nog altijd héél blij mee. Ik koos een simpel gevoerd A-lijntje uit het boek van Mme ZsaZsa, de rokjesbijbel. Ik gooide er wéér maar eens een paspel tussen en klaar is Kees.

Inactiviteit? Not anymore!!!

Ja sorry mijn lieve followers. Long time not seen maar er is een verklaring voor. En zelfs meer dan 1. Jullie weten het of jullie weten het niet : ik sta in het onderwijs dus had in juli en augustus 2 maanden vakantie voor de boeg. In juli was ik nog iets of wat actief maar augustus was een ander paar mouwen.

Na lang nadenken besloot ik om een zomerprojectje voor mezelf uit te tekenen. Ik wou een zomerjas voor mezelf. Natuurlijk een tikkeltje retro of wat had je nu gedacht? Naaivriendin Iris bracht me op een schitterend idee namelijk de Pavot van Deer & Doe. Mieke, een andere naaivriendin uit het Gentse, was zo lief om het patroon voor mij te halen bij de Stoffenkamer Hiervoor moet ik beiden nog eens zwart op wit bedanken. THANKS Mieke en Iris.

Het was een verademing om met een patroon van Deer & Doe te werken. De werkbeschrijving was wel in het Frans of Engels maar dat vormde geen onoverkomelijke problemen. Door het mooie weer kwam er van tekenen, knippen en naaien in de maand augustus echter niet zo heel veel in huis. Het duurde dan ook heel lang voor deze jas een beetje vorm kreeg.

Ik koos een gele gabardine die ik van een 3e naaivriendin kreeg. MERCI Ira! Een kobaltblauwe paspel mocht niet ontbreken en de mooie knopen vond ik tijdens de uitverkoop van een heel klein naaiboetiekje in Londerzeel. Al het materiaal was er dus naaien maar. De zon was echter spelbreker.

Begin september was dit geval nog niet klaar. Veel moest ik er niet meer aan doen hoor. Nog wat omzomen en de knoopsgaten maken. Ik nam me voor om dit te doen eens het schooljaar begon maar een stom arbeidsongeval stak daar dan weer een stokje voor. Ik kwam tijdens mijn spurtje naar de metro nogal ongelukkig op mijn staartbeen terecht waardoor ik een hele tijd het gezelschap van een stoel niet echt kon verdragen. Bye bye goede voornemens en hello pain!

Na meer dan 4 weken kon ik weer achter mijn naaimachine kruipen. Vol goede moed probeerde ik mijn knoopsgaten te maken. Ja, ja ... u leest het goed. Ik probeerde! Mijn schattige Brother NV10 bleef constant hangen. (Een oud zeer dat nog al eens de kop op stak bij zwaardere stoffen. Frustratie alom!!!) Ik kan het jullie verzekeren. Knoopsgaten lostornen is geen pretje maar no pain, no gain. En dit is het uiteindelijk geworden ...

Zwijg me over die tas!!!

Een tijdje terug kocht ik het patroontje van de Syriëtas. Het leek me een leuk cadeautje voor de kleuterjuffen. Her en der zag ik prachtige versies verschijnen dus mijn vingers begonnen te jeuken. Ik vatte de koe bij de horens en begon stoffen te kiezen. Mijn oog viel op een kobaltblauwe gabardine die ik van een schat van een naaivriending kreeg. Het andere stofje kocht ik ooit op Stof de Stofjes.

Enkele van mijn naaicollega's weten hoe ik gezwoegd heb om deze lappen stof in de vorm van een tas te krijgen. Vloeken, roepen, tieren, nog meer eens tornen en opnieuw beginnen met de nodige gdvrdmms, aaarrrrggghh, F... en alles wat je maar kan bedenken. Die tas was echt mijn ding niet. Ik vervloekte die 12-12-tas!

Ik besloot andere cadeautjes voor de juffen te kopen en liet dit exemplaar een beetje links liggen tot ik voldoende ZEN was om nog eens een poging te wagen. Toen ik dit onding zag liggen in de kast, besloot ik om nog maar eens mijn handen uit de mouwen te steken.

En ja, de aanhouder wint. Het is uiteindelijk geen juffencadeau geworden maar een geschenk voor mijn nicht Tahnee. Ik hoop maar dat ze er veel plezier aan heeft want deze werd met heel veel geduld en nog meer liefde gemaakt.

Elfenkleedje II

Noa vraagt dus Retromams naait. Hetzelfde jurkje als zus maar wat aangepast want de originele versie van Homemade Mini Couture viel zowel voor Féliz als Noa wat te breed bovenaan. Potlood en papier bovenhalen en aanpassen maar. Helemaal zeker was ik niet van mezelf maar het is toch wonderwel gelukt. Oef ! (Een pak van mijn hart hoor.)

En de sandaaltjes die we net voor ons verlof bij Papoetsie kochten passen er fantastisch bij. Wat een mooie combinatie al zeg ik het zelf ...

Op naar het volgende maar wat ???