Haken, haken en nog eens haken!

Het is weer maar eens veel te lang geleden. Waarom het nu zo lang heeft geduurd? Griep, windpokken, nog eens windpokken en een kapot fototoestel. Het was hier met andere woorden een broeihaard van virussen en aanverwanten maar dat zal wel bij heel wat mensen zo geweest zijn. Ik kon dus hier en daar wat zaken afwerken omdat de meisjes door al die bijtende beestjes net iets minder energie hadden. Probleem was dan nog dat ik geen foto's kon van al dat moois kon maken. Dat is dus bij deze opgelost en we zijn dus weer op post. Hier dus een samenraapsel van de voorbije maand.

Ik moet mijn naaiende vriendinnen nog even op hun honger laten zitten want ik ben in de wol blijven hangen. Troost jullie, het zal voorlopig de laatste keer zijn tot de bladeren weer van de bomen beginnen te vallen.

Ik kocht een tijdje terug het boek van Ponnekeblom. De meisjes konden het kleurrijke boek niet links laten liggen en begonnen al direct hun favorietjes te kiezen. En jullie weten het : zij vragen, ik maak ;-)

Féliz koos een muts met een grote bloem. Toen we wol gingen kiezen, liet ze haar ook vallen op de Montblanc 71 van Katia. Ik was onmiddellijk akkoord want kleurtjes zijn nu eenmaal ook mijn dada. De muts was heel gemakkelijk te maken. De ene vaste na de andere. Voor de bloem koos ze de Laura 990 van Veritas. De blaadjes aan de bloem maakte ik uit een restje groen. Ik haakte er natuurlijk een bijhorende sjaal bij want het plaatje moest nu eenmaal kloppen.

Grote zus Noa kon niet achterblijven en moest ook een muts met een bloem hebben. Ze koos (verrassend genoeg) voor een kleiner exemplaar en een andere steek namelijk de bobbelsteek. Echt leuk om te haken maar er kruipt wel heel wat wol in. We kozen een bruine Merino van Lang. Ik moet jullie het nummer schuldig blijven. De bloem haakte ik in Miracle van Schachenmayr. Ze kreeg er natuurlijk ook een bijpassende sjaal bij. Echt een wolverslindend exemplaar.



En alsof dit nog niet genoeg was , moest er ook nog eens een baret zijn voor één van de mevrouwtjes. Miss kieskeurig wou geen tsjoepke op haar baret. Ik moet eerlijk toegeven dat de pop hier ook een exemplaar heeft gekregen. Het eerste exemplaar dat ik haakte viel veel te klein uit en ik had alles exact uitgevoerd zoals beschreven in het boek met de voorgeschreven woldikte. 't Boeleke kan er maar goed mee zijn ;-) Ik paste dus het patroon aan en dit is het eindresultaat. Nu de pokken nog weg en ze kan helemaal stralen ...

Een mens moet het nieuwe jaar toch goed beginnen ...

Eerst en vooral mijn allerbeste wensen voor 2014! Ik wens jullie veel geluk op alle mogelijke vlakken en vooral heel veel creativiteit!

Het is weer maar eens véél te lang geleden. Mijn welgemeende verontschuldigingen hiervoor maar ik had een goed excuus. Mijn ventje werd een tijdje geveld door een gesprongen appendix met ziekenhuisbezoeken, verzorging en heel veel liefde en toewijding tot gevolg. Mijn aandacht ging een tijdje volledig uit naar ons gezinnetje en mijn zieke ventje. In tussentijd vond ik wel een nieuwe hobby. Iets dat ik aan het ziekenhuisbed van mijn allerliefste kon doen ...

Tijdens het leegmaken van het huis van mijn grootouders vond mijn vader een doos vol wol, priemen, haakpennen, ... Eerst dachten we alles weg te doen maar ik kreeg het niet over mijn hartje. Ik besloot om de breinaalden mee naar huis te nemen. Ze bleven eerst een tijdje in de kast liggen maar ik besloot na enige tijd om ze toch maar eens ter hand te nemen. Als kind leerde mijn oma hoe ik die priemen moest hanteren dus zo moeilijk kon dat nu toch niet zijn om weer te beginnen? Ik had het snel weer onder de knie.

In november kwamen we samen met een toffe bende naaimadammen. Bij elke samenkomst hoort ook een swapje. Ik hoor er al enkele denken :"Een watje?". Swappen is het uitwisselen van cadeautjes in groep door middel van lottrekking. Altijd een beetje stressen om zelf iets te maken tegen de deadline maar ooohhh zo leuk om zelf iets moois te krijgen.

 Ik maakte een heel warme cirkelsjaal en bijhorende muts als swapje voor een superlieve naaivriendin.

Dezelfde muts maakte ik voor mezelf in een ander kleurtje. De Bravo Big wol van Schachenmayr voor dit alles kocht ik bij Veritas.

Ook voor Féliz schudde ik iets uit mijn mouw. Een muts met een hartje en een bijhorende sjaal in 2 kleuren. Het patroon van het mutsje vond ik in het tijdschrift Mijn Breidomein. De sjaal is een eigen creatie met hetzelfde hartje in verwerkt. De lichtgrijze wol was nog van mijn Oma. De roze kocht ik bij Veritas.

Er lag ook een zelfgemaakt cadeautje onder de kerstboom. Het was er eentje voor mijn schoonmoeder. Een cirkelsjaal die ik met mijn armen heb gebreid. Ik koos de Super Big van Schachenmayr. Heel snel klaar maar daarom niet minder mooi als je het mij vraagt. En ja, ze was er héél blij mee. Gelukkig maar ...

Maar vrees niet, lieve naaivriendinnen! Ook mijn naaimachine staat hier nog en wordt nog gebruikt. Wacht maar af! Tot héél gauw ...