Peppi & Kokki

Mijn broer en ik zijn 2 handen op één buik. Beste maatjes for ever en nog veel langer. Hij vertelt me regelmatig grappige verhalen van op zijn werk. Samen met zijn collega Johan maakt hij deel uit van de Puurse groendienst. Aangezien ze mij regelmatig aan het lachen brengen met hun fratsen, moest ik iets terugdoen.

Ik wou een grappig cadeautje maken voor die 2 Puurse groenvedetten. Ik ging dus op zoek naar een leuke muts voor Peppi en Kokki. Vriendin Lieve gaf me een link door en deze is het dan ook geworden. Hier en daar heb ik wel wat kleine aanpassingen gedaan naar het einde toe omdat ik vond dat de muts te puntig werd naar boven toe.

Aangezien ze een mooi fluo kostuum hebben, kon ik niet anders dan fluo oranje wol zoeken. Om het niet te flashy te maken, besloot ik dit te combineren met zwarte wol. Ideaal voor bij hun werkplunje. Zeg nu zelf ...

Voor Johan breide ik hetzelfde model maar bovenaan zwart en onderaan oranje. Op zijn foto is het nog even wachten want hij is al een tijdje buiten strijd.

Een mens moet het nieuwe jaar toch goed beginnen ...

Eerst en vooral mijn allerbeste wensen voor 2014! Ik wens jullie veel geluk op alle mogelijke vlakken en vooral heel veel creativiteit!

Het is weer maar eens véél te lang geleden. Mijn welgemeende verontschuldigingen hiervoor maar ik had een goed excuus. Mijn ventje werd een tijdje geveld door een gesprongen appendix met ziekenhuisbezoeken, verzorging en heel veel liefde en toewijding tot gevolg. Mijn aandacht ging een tijdje volledig uit naar ons gezinnetje en mijn zieke ventje. In tussentijd vond ik wel een nieuwe hobby. Iets dat ik aan het ziekenhuisbed van mijn allerliefste kon doen ...

Tijdens het leegmaken van het huis van mijn grootouders vond mijn vader een doos vol wol, priemen, haakpennen, ... Eerst dachten we alles weg te doen maar ik kreeg het niet over mijn hartje. Ik besloot om de breinaalden mee naar huis te nemen. Ze bleven eerst een tijdje in de kast liggen maar ik besloot na enige tijd om ze toch maar eens ter hand te nemen. Als kind leerde mijn oma hoe ik die priemen moest hanteren dus zo moeilijk kon dat nu toch niet zijn om weer te beginnen? Ik had het snel weer onder de knie.

In november kwamen we samen met een toffe bende naaimadammen. Bij elke samenkomst hoort ook een swapje. Ik hoor er al enkele denken :"Een watje?". Swappen is het uitwisselen van cadeautjes in groep door middel van lottrekking. Altijd een beetje stressen om zelf iets te maken tegen de deadline maar ooohhh zo leuk om zelf iets moois te krijgen.

 Ik maakte een heel warme cirkelsjaal en bijhorende muts als swapje voor een superlieve naaivriendin.

Dezelfde muts maakte ik voor mezelf in een ander kleurtje. De Bravo Big wol van Schachenmayr voor dit alles kocht ik bij Veritas.

Ook voor Féliz schudde ik iets uit mijn mouw. Een muts met een hartje en een bijhorende sjaal in 2 kleuren. Het patroon van het mutsje vond ik in het tijdschrift Mijn Breidomein. De sjaal is een eigen creatie met hetzelfde hartje in verwerkt. De lichtgrijze wol was nog van mijn Oma. De roze kocht ik bij Veritas.

Er lag ook een zelfgemaakt cadeautje onder de kerstboom. Het was er eentje voor mijn schoonmoeder. Een cirkelsjaal die ik met mijn armen heb gebreid. Ik koos de Super Big van Schachenmayr. Heel snel klaar maar daarom niet minder mooi als je het mij vraagt. En ja, ze was er héél blij mee. Gelukkig maar ...

Maar vrees niet, lieve naaivriendinnen! Ook mijn naaimachine staat hier nog en wordt nog gebruikt. Wacht maar af! Tot héél gauw ...

Zwijg me over die tas!!!

Een tijdje terug kocht ik het patroontje van de Syriëtas. Het leek me een leuk cadeautje voor de kleuterjuffen. Her en der zag ik prachtige versies verschijnen dus mijn vingers begonnen te jeuken. Ik vatte de koe bij de horens en begon stoffen te kiezen. Mijn oog viel op een kobaltblauwe gabardine die ik van een schat van een naaivriending kreeg. Het andere stofje kocht ik ooit op Stof de Stofjes.

Enkele van mijn naaicollega's weten hoe ik gezwoegd heb om deze lappen stof in de vorm van een tas te krijgen. Vloeken, roepen, tieren, nog meer eens tornen en opnieuw beginnen met de nodige gdvrdmms, aaarrrrggghh, F... en alles wat je maar kan bedenken. Die tas was echt mijn ding niet. Ik vervloekte die 12-12-tas!

Ik besloot andere cadeautjes voor de juffen te kopen en liet dit exemplaar een beetje links liggen tot ik voldoende ZEN was om nog eens een poging te wagen. Toen ik dit onding zag liggen in de kast, besloot ik om nog maar eens mijn handen uit de mouwen te steken.

En ja, de aanhouder wint. Het is uiteindelijk geen juffencadeau geworden maar een geschenk voor mijn nicht Tahnee. Ik hoop maar dat ze er veel plezier aan heeft want deze werd met heel veel geduld en nog meer liefde gemaakt.

VAKANTIEMODUS ...

Opstaan na een veel te korte nacht en het besef dat er weer een jaartje meer op de teller is komen te staan .... Ppppffff. Geef toe, deze ochtendstond had niet zoveel goud in de mond. Maar beneden komen en een enorme bos bloemen van je allerliefste ventje zien staan, is wel een ochtend ritueel waar ik heel goed aan zou kunnen wennen. Ik zag de festiviteiten van de dag opeens heel goed zitten.

Gisteren stonden de attesteringen van mijn ochtend - en avondklassen op het programma. Samen een hapje eten, iets drinken, veel praten en vooral heel veel lachen. Ik werd dan ook in de bloemen, chocolade, koekjes, bonnen, ... gezet. Dat doet een mens toch zoveel plezier. Echt hartverwarmend.

Sylwia, één van mijn studenten in de ochtendklas beviel 7 weken te vroeg van haar dochtertje Lena. Een echt schatje, die kleine spruit! Ze moest één maand in het ziekenhuis blijven. Ondanks alles bleef Sylwia naar de les komen en legde ze een prima examen af. Ik vond dat dat een kleine attentie verdiende. Echt waar, een heel sterke en lieve dame!




Ik maakte dit kleurrijke kleedje voor de kleine poppemie. Ik durfde het aan om eindelijk in mijn Mies & Moosje te knippen. Het patroontje komt uit Ottobre maar ik veranderde er hier en daar iets aan. Er zijn nog andere varianten te vinden van dit schortjurkje. Ik maakte een omkeerbare versie en er kwam ook een heel klein stukje flockfolie aan te pas. Paspel mocht ook niet ontbreken.




Het heeft bloed, zweet en tranen gekost want mijn Brother wou echt niet mee. Bij het maken van de knoopsgaten liep mijn machine steeds vast. Knoopsgaten lostornen is in elk geval geen pretje. Dat kan ik na dit kleedje wel zeggen. Genoeg gezeurd, het is goed gekomen. En ja, Sylwia was blij. Ik wens lieve, kleine Lena héél veel plezier, lachjes, knuffels en kusjes in dit mooie kleedje.

En nu ... VAKANTIE!!!

Bijna in examenmodus

Met de examens in aantocht, wordt het hoog tijd om even te ontspannen alvorens me te wapenen met rode pen en rekenmachine. Dit weekend wordt dus een relax - maxweekendje. Zaterdag mochen we ons benen onder tafel schuiven bij goede vrienden. Dat was genieten en vooral veel bijpraten.

Een mens kan moeilijk met lege handen aankomen dus maakte ik gisteren snel een rokje voor hun kleine meid.

Grote broer kreeg een piratenschat cadeau. De 2 schatten waren heel opgetogen en wij ook hoor. Het was om duimen en vingers van af te likken. Echt een heel gezellige avond.

Maar een hele avond bijpraten was nog niet genoeg. We hadden veel te veel tijd tekort dus besloten de madammen om de overheerlijke chocoladetaart er deze ochtend af te lopen. Lopen met 2 is toch zoveel leuker dan alleen. Op naar de volgende keer ...

En we houden het sportief vandaag. Zo meteen vertrekken we naar Nazareth om mijn ventje aan te moedigen. Nu maar hopen op mooi weer en een goed resultaat. Een boeket bloemen zou echt wel een mooie start van mijn examenweek zijn. You know what to do, Fredje Raketje ;-)

GefeliciTAART!

Er was er eentje jarig! HOERA. Astrid, het petekindje van mijn ventje Fred stond zondag een hele dag in de belangstelling. De weergoden waren haar gunstig gezind en het werd dan ook een heel leuk en gezellig feestje.

Bij verjaardagen horen natuurlijk cadeautjes. En als het om meisjes gaat, horen daar vanzelfsprekend kleedjes bij. Mijn man verdiepte zich in mijn boeken, stoffenvoorraad en strijkapplicaties en koos een felkleurig stofje en wéér maar eens de basisjurk uit SVDHZ. Best friend paspel is ook van de partij en de rest van het verhaal zie je op de foto.