Groen, groen, niets aan te doen!

Lentekriebels! Wat is het toch zalig als het zonnetje schijnt. In de voormiddag heb ik alle winterkledij van onze meisjes in dozen gestopt en alle lente - en zomerspulletjes mooi in de kasten gelegd. Een mens wordt toch vrolijk van die kleurtjes en vooral van de zon. In het vooruitzicht van een namiddagje koers bakte ik een heel lekkere perentaart. Wees maar gerust dat het heerlijk smaakte met een goed tasje koffie. Om duimen en vingers van af te likken!

Spelende kids buiten, 't ventje geconcentreerd naar Parijs-Roubaix aan het kijken en ik even geconcentreerd achter mijn naaimachine met het Jemmastofje van Michael Miller. Het werd een kleedje voor Noa deze keer en ik vond een beetje inspiratie op de website Poppie van mijn (naai)vriendin Cindy. Ik nam de basisjurk van Stof voor Durf het Zelvers I en zette er een kraagje op en een paspeltje tussen. Een blinde rits in, omzomen met biais en klaar.

Ondertussen ben ik het volgende projectje al aan het tekenen en knippen. Die regelmaat, het gaat me nog lukken ... Ooit ;-)

Een testappeltje

Op de verkiezingsdag moesten wij naar het communiefeest van grote neef Alexander. Bij een feest horen natuurlijk mooie kleedjes en daar zijn we graag bij. Ik had een heel leuk stofje liggen waaruit ik een kleedje wilde maken voor Noa. Noa is een lange, smalle meid en niet elk modelletje komt daarbij tot zijn recht. Uren heb ik in mijn boeken en naaitijdschriften zitten bladeren. Wat ik mooi vond, was haar dada niet. En wat zij mooi vond, was in mijn ogen een teutenkleed.

We sloten dan maar een compromis : het werd het kleedje met de ronde kraag uit Stof voor Durf het Zelvers. Ik had er van in het begin niet echt een goed oog in en besloot voor de eerste keer in mijn naailoopbaan een testversie van een kleedje te maken. Ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Op zich is het wel een mooi en leuk modelletje maar het is echt niets voor Noa. Vooraan valt het nog goed mee maar achteraan valt het veel te wijd. Het appelstofje kocht ik een tijdje terug over van naaivriendin Noor. Testkleed of niet, een paspel moest er vanzelfsprekend ook aan toegevoegd worden.

En op het feest ... helaas geen creatie van mama maar dat lieten we niet aan ons hartje komen. Het was een fantastische dag.

 

GefeliciTAART!

Er was er eentje jarig! HOERA. Astrid, het petekindje van mijn ventje Fred stond zondag een hele dag in de belangstelling. De weergoden waren haar gunstig gezind en het werd dan ook een heel leuk en gezellig feestje.

Bij verjaardagen horen natuurlijk cadeautjes. En als het om meisjes gaat, horen daar vanzelfsprekend kleedjes bij. Mijn man verdiepte zich in mijn boeken, stoffenvoorraad en strijkapplicaties en koos een felkleurig stofje en wéér maar eens de basisjurk uit SVDHZ. Best friend paspel is ook van de partij en de rest van het verhaal zie je op de foto.

In tweevoud ...

Toen ik dit stofje zag in dit boek werd ik op slag verliefd. Dit moest ik hebben. Mijn lieve naaivriendin Mieke bezorgde me dit mooie stofje. Wie mijn 2 dochters kent, weet dat het hier soms hoog oplopende discussies kunnen zijn als het op stof aankomt. De 2 prinsessen waren alle 2 even gek op dit stofje als hun mama.

OK, no problemo! Dan maken we er 2 kleedjes van maar dan wel helemaal anders. Ik kon niet anders dan het stofje combineren met een effen stofje want anders kon ik die 2 hoogheden niet tevreden stellen. Voor Noa nam ik een patroontje over uit bovenstaand boek. Voor Féliz nam ik het bovenstukje van de basisjurk uit hetzelfde boek over, voegde een paspeltje toe en deed mijn eigen ding met het rokgedeelte. Beide kleerkasten zijn weer een kleedje rijker ...