Inactiviteit? Not anymore!!!

Ja sorry mijn lieve followers. Long time not seen maar er is een verklaring voor. En zelfs meer dan 1. Jullie weten het of jullie weten het niet : ik sta in het onderwijs dus had in juli en augustus 2 maanden vakantie voor de boeg. In juli was ik nog iets of wat actief maar augustus was een ander paar mouwen.

Na lang nadenken besloot ik om een zomerprojectje voor mezelf uit te tekenen. Ik wou een zomerjas voor mezelf. Natuurlijk een tikkeltje retro of wat had je nu gedacht? Naaivriendin Iris bracht me op een schitterend idee namelijk de Pavot van Deer & Doe. Mieke, een andere naaivriendin uit het Gentse, was zo lief om het patroon voor mij te halen bij de Stoffenkamer Hiervoor moet ik beiden nog eens zwart op wit bedanken. THANKS Mieke en Iris.

Het was een verademing om met een patroon van Deer & Doe te werken. De werkbeschrijving was wel in het Frans of Engels maar dat vormde geen onoverkomelijke problemen. Door het mooie weer kwam er van tekenen, knippen en naaien in de maand augustus echter niet zo heel veel in huis. Het duurde dan ook heel lang voor deze jas een beetje vorm kreeg.

Ik koos een gele gabardine die ik van een 3e naaivriendin kreeg. MERCI Ira! Een kobaltblauwe paspel mocht niet ontbreken en de mooie knopen vond ik tijdens de uitverkoop van een heel klein naaiboetiekje in Londerzeel. Al het materiaal was er dus naaien maar. De zon was echter spelbreker.

Begin september was dit geval nog niet klaar. Veel moest ik er niet meer aan doen hoor. Nog wat omzomen en de knoopsgaten maken. Ik nam me voor om dit te doen eens het schooljaar begon maar een stom arbeidsongeval stak daar dan weer een stokje voor. Ik kwam tijdens mijn spurtje naar de metro nogal ongelukkig op mijn staartbeen terecht waardoor ik een hele tijd het gezelschap van een stoel niet echt kon verdragen. Bye bye goede voornemens en hello pain!

Na meer dan 4 weken kon ik weer achter mijn naaimachine kruipen. Vol goede moed probeerde ik mijn knoopsgaten te maken. Ja, ja ... u leest het goed. Ik probeerde! Mijn schattige Brother NV10 bleef constant hangen. (Een oud zeer dat nog al eens de kop op stak bij zwaardere stoffen. Frustratie alom!!!) Ik kan het jullie verzekeren. Knoopsgaten lostornen is geen pretje maar no pain, no gain. En dit is het uiteindelijk geworden ...

Zwijg me over die tas!!!

Een tijdje terug kocht ik het patroontje van de Syriëtas. Het leek me een leuk cadeautje voor de kleuterjuffen. Her en der zag ik prachtige versies verschijnen dus mijn vingers begonnen te jeuken. Ik vatte de koe bij de horens en begon stoffen te kiezen. Mijn oog viel op een kobaltblauwe gabardine die ik van een schat van een naaivriending kreeg. Het andere stofje kocht ik ooit op Stof de Stofjes.

Enkele van mijn naaicollega's weten hoe ik gezwoegd heb om deze lappen stof in de vorm van een tas te krijgen. Vloeken, roepen, tieren, nog meer eens tornen en opnieuw beginnen met de nodige gdvrdmms, aaarrrrggghh, F... en alles wat je maar kan bedenken. Die tas was echt mijn ding niet. Ik vervloekte die 12-12-tas!

Ik besloot andere cadeautjes voor de juffen te kopen en liet dit exemplaar een beetje links liggen tot ik voldoende ZEN was om nog eens een poging te wagen. Toen ik dit onding zag liggen in de kast, besloot ik om nog maar eens mijn handen uit de mouwen te steken.

En ja, de aanhouder wint. Het is uiteindelijk geen juffencadeau geworden maar een geschenk voor mijn nicht Tahnee. Ik hoop maar dat ze er veel plezier aan heeft want deze werd met heel veel geduld en nog meer liefde gemaakt.

Geel, groen en dan nu nog iets met bollen ?

Nog 2 dagen en we vertrekken met de mobilhome richting Frankrijk. AFTELLEN!!! Op en top genieten : leuke en lieve mensen, landschappen om stil van te worden, pittoreske dorpjes, zwoele avonden met een lekker glas wijn en ... koers. Ja, ja KOERS! We gaan wéér maar eens de uitdaging aan om een week de Tour de France te volgen. Zo'n vakantie krijg je nu eenmaal als moeder, vader en de dochters allemaal al even wielergek zijn.

Toen ik al eens in de kleerkasten van de meisjes dook om te zien wat we zouden meenemen qua kleding, kwam ik tot de vaststelling dat Noa geen shortjes in haar kast had hangen. Drama alom want het is daar momenteel heel erg warm. We schuimden enkele winkels af om in de solden enkele leuke exemplaren te vinden maar dat was helaas geen succes. Er zat dus niets anders op dan zelf achter mijn Brother te kruipen.

Op de blog van Ikke = mooi vond ik een leuk patroontje. Mijn ventje koos een appelblauwzeegroene gabardine. Ik besloot om er wat fluo gabardine bij te gooien. Deze 2 stoffen (en nog vele andere) kreeg ik van een sympathieke naaivriendin dus bij deze nog maar eens BEDANKT ;-) Ik voegde er nog een fluo paspeltje en een labeltje aan toe en klaar is kees. In de solden vond ik een fluo geel marcelleke om het helemaal compleet te maken.

En voilà, het resultaat ...