Nu is de herfst aan de beurt ...

Na al de staartbeenperikelen had ik mezelf voorgenomen om weer meer te gaan naaien om de schade in te halen. In de vakantie is dat niet altijd even gemakkelijk met 2 rondhuppelende prinsesjes maar we hebben er het beste van gemaakt.

Ik was in het begin van de vakantie was ik eens in de kleerkasten van onze madammen gedoken en merkte op dat Féliz wel wat rokjes kon gebruiken dus werk aan de winkel!

Ik koos een heel schattig stofje met eekhoorntjes. Vraag me niet waar het vandaan komt. Ik won dit fantastische stofje op Facebook en ben er nog altijd héél blij mee. Ik koos een simpel gevoerd A-lijntje uit het boek van Mme ZsaZsa, de rokjesbijbel. Ik gooide er wéér maar eens een paspel tussen en klaar is Kees.

Inactiviteit? Not anymore!!!

Ja sorry mijn lieve followers. Long time not seen maar er is een verklaring voor. En zelfs meer dan 1. Jullie weten het of jullie weten het niet : ik sta in het onderwijs dus had in juli en augustus 2 maanden vakantie voor de boeg. In juli was ik nog iets of wat actief maar augustus was een ander paar mouwen.

Na lang nadenken besloot ik om een zomerprojectje voor mezelf uit te tekenen. Ik wou een zomerjas voor mezelf. Natuurlijk een tikkeltje retro of wat had je nu gedacht? Naaivriendin Iris bracht me op een schitterend idee namelijk de Pavot van Deer & Doe. Mieke, een andere naaivriendin uit het Gentse, was zo lief om het patroon voor mij te halen bij de Stoffenkamer Hiervoor moet ik beiden nog eens zwart op wit bedanken. THANKS Mieke en Iris.

Het was een verademing om met een patroon van Deer & Doe te werken. De werkbeschrijving was wel in het Frans of Engels maar dat vormde geen onoverkomelijke problemen. Door het mooie weer kwam er van tekenen, knippen en naaien in de maand augustus echter niet zo heel veel in huis. Het duurde dan ook heel lang voor deze jas een beetje vorm kreeg.

Ik koos een gele gabardine die ik van een 3e naaivriendin kreeg. MERCI Ira! Een kobaltblauwe paspel mocht niet ontbreken en de mooie knopen vond ik tijdens de uitverkoop van een heel klein naaiboetiekje in Londerzeel. Al het materiaal was er dus naaien maar. De zon was echter spelbreker.

Begin september was dit geval nog niet klaar. Veel moest ik er niet meer aan doen hoor. Nog wat omzomen en de knoopsgaten maken. Ik nam me voor om dit te doen eens het schooljaar begon maar een stom arbeidsongeval stak daar dan weer een stokje voor. Ik kwam tijdens mijn spurtje naar de metro nogal ongelukkig op mijn staartbeen terecht waardoor ik een hele tijd het gezelschap van een stoel niet echt kon verdragen. Bye bye goede voornemens en hello pain!

Na meer dan 4 weken kon ik weer achter mijn naaimachine kruipen. Vol goede moed probeerde ik mijn knoopsgaten te maken. Ja, ja ... u leest het goed. Ik probeerde! Mijn schattige Brother NV10 bleef constant hangen. (Een oud zeer dat nog al eens de kop op stak bij zwaardere stoffen. Frustratie alom!!!) Ik kan het jullie verzekeren. Knoopsgaten lostornen is geen pretje maar no pain, no gain. En dit is het uiteindelijk geworden ...

Zwijg me over die tas!!!

Een tijdje terug kocht ik het patroontje van de Syriëtas. Het leek me een leuk cadeautje voor de kleuterjuffen. Her en der zag ik prachtige versies verschijnen dus mijn vingers begonnen te jeuken. Ik vatte de koe bij de horens en begon stoffen te kiezen. Mijn oog viel op een kobaltblauwe gabardine die ik van een schat van een naaivriending kreeg. Het andere stofje kocht ik ooit op Stof de Stofjes.

Enkele van mijn naaicollega's weten hoe ik gezwoegd heb om deze lappen stof in de vorm van een tas te krijgen. Vloeken, roepen, tieren, nog meer eens tornen en opnieuw beginnen met de nodige gdvrdmms, aaarrrrggghh, F... en alles wat je maar kan bedenken. Die tas was echt mijn ding niet. Ik vervloekte die 12-12-tas!

Ik besloot andere cadeautjes voor de juffen te kopen en liet dit exemplaar een beetje links liggen tot ik voldoende ZEN was om nog eens een poging te wagen. Toen ik dit onding zag liggen in de kast, besloot ik om nog maar eens mijn handen uit de mouwen te steken.

En ja, de aanhouder wint. Het is uiteindelijk geen juffencadeau geworden maar een geschenk voor mijn nicht Tahnee. Ik hoop maar dat ze er veel plezier aan heeft want deze werd met heel veel geduld en nog meer liefde gemaakt.

Elfenkleedje II

Noa vraagt dus Retromams naait. Hetzelfde jurkje als zus maar wat aangepast want de originele versie van Homemade Mini Couture viel zowel voor Féliz als Noa wat te breed bovenaan. Potlood en papier bovenhalen en aanpassen maar. Helemaal zeker was ik niet van mezelf maar het is toch wonderwel gelukt. Oef ! (Een pak van mijn hart hoor.)

En de sandaaltjes die we net voor ons verlof bij Papoetsie kochten passen er fantastisch bij. Wat een mooie combinatie al zeg ik het zelf ...

Op naar het volgende maar wat ???

Elfenkleedje

Mooie liedjes duren nooit lang en zo was het ook met onze vakantie gesteld. Op en top genieten van al die mooie plekjes in Frankrijk, schaduw zoeken want gewoon te warm in de zon, live genieten van de Tour, chillen met een glas wijn in goed gezelschap en al kijkend naar Vive le vélo,... Vakantie kan toch mooi zijn. Als een mens dan thuiskomt, is het al was en strijk wat de klok slaat.

Hier en daar nog een dagje genieten van het laatste weekje verlof van het ventje want dinsdag moet hij weer aan de slag terwijl de dames des huizes nog een maand vakantie voor de boeg hebben. Toch kon ik het mij niet laten om achter mijn naaimachine te kruipen. Eerst had ik geen echt inspiratie maar nam dan dit boek ter hand en begon samen met de girls te kijken en te kiezen. Féliz koos het Whiskerskleedje. Papa koos een stofje maar kleine koppigaard was niet akkoord. Zij koos iets totaal anders. Het werd er eentje van in de webshop Roos & Violet. Echt een aanrader!!



Féliz paste het en zei meteen :"Ik ben een elfje!". Het is een heel mooi kleedje maar het valt nogal breed onder de oksels. Grote zus kan er zelfs in. Ze wil natuurlijk ook zo'n elfenjurkje in het stofje dat papa eerst voor Féliz koos. Mama weet dus weer wat te doen deze namiddag. Ik ga wel proberen om het bovenstukje wat aan te passen zodat het wat meer aansluit. Het resultaat van deze opdracht zal dus later volgen ....

Geel, groen en dan nu nog iets met bollen ?

Nog 2 dagen en we vertrekken met de mobilhome richting Frankrijk. AFTELLEN!!! Op en top genieten : leuke en lieve mensen, landschappen om stil van te worden, pittoreske dorpjes, zwoele avonden met een lekker glas wijn en ... koers. Ja, ja KOERS! We gaan wéér maar eens de uitdaging aan om een week de Tour de France te volgen. Zo'n vakantie krijg je nu eenmaal als moeder, vader en de dochters allemaal al even wielergek zijn.

Toen ik al eens in de kleerkasten van de meisjes dook om te zien wat we zouden meenemen qua kleding, kwam ik tot de vaststelling dat Noa geen shortjes in haar kast had hangen. Drama alom want het is daar momenteel heel erg warm. We schuimden enkele winkels af om in de solden enkele leuke exemplaren te vinden maar dat was helaas geen succes. Er zat dus niets anders op dan zelf achter mijn Brother te kruipen.

Op de blog van Ikke = mooi vond ik een leuk patroontje. Mijn ventje koos een appelblauwzeegroene gabardine. Ik besloot om er wat fluo gabardine bij te gooien. Deze 2 stoffen (en nog vele andere) kreeg ik van een sympathieke naaivriendin dus bij deze nog maar eens BEDANKT ;-) Ik voegde er nog een fluo paspeltje en een labeltje aan toe en klaar is kees. In de solden vond ik een fluo geel marcelleke om het helemaal compleet te maken.

En voilà, het resultaat ...

VAKANTIEMODUS ...

Opstaan na een veel te korte nacht en het besef dat er weer een jaartje meer op de teller is komen te staan .... Ppppffff. Geef toe, deze ochtendstond had niet zoveel goud in de mond. Maar beneden komen en een enorme bos bloemen van je allerliefste ventje zien staan, is wel een ochtend ritueel waar ik heel goed aan zou kunnen wennen. Ik zag de festiviteiten van de dag opeens heel goed zitten.

Gisteren stonden de attesteringen van mijn ochtend - en avondklassen op het programma. Samen een hapje eten, iets drinken, veel praten en vooral heel veel lachen. Ik werd dan ook in de bloemen, chocolade, koekjes, bonnen, ... gezet. Dat doet een mens toch zoveel plezier. Echt hartverwarmend.

Sylwia, één van mijn studenten in de ochtendklas beviel 7 weken te vroeg van haar dochtertje Lena. Een echt schatje, die kleine spruit! Ze moest één maand in het ziekenhuis blijven. Ondanks alles bleef Sylwia naar de les komen en legde ze een prima examen af. Ik vond dat dat een kleine attentie verdiende. Echt waar, een heel sterke en lieve dame!




Ik maakte dit kleurrijke kleedje voor de kleine poppemie. Ik durfde het aan om eindelijk in mijn Mies & Moosje te knippen. Het patroontje komt uit Ottobre maar ik veranderde er hier en daar iets aan. Er zijn nog andere varianten te vinden van dit schortjurkje. Ik maakte een omkeerbare versie en er kwam ook een heel klein stukje flockfolie aan te pas. Paspel mocht ook niet ontbreken.




Het heeft bloed, zweet en tranen gekost want mijn Brother wou echt niet mee. Bij het maken van de knoopsgaten liep mijn machine steeds vast. Knoopsgaten lostornen is in elk geval geen pretje. Dat kan ik na dit kleedje wel zeggen. Genoeg gezeurd, het is goed gekomen. En ja, Sylwia was blij. Ik wens lieve, kleine Lena héél veel plezier, lachjes, knuffels en kusjes in dit mooie kleedje.

En nu ... VAKANTIE!!!