Our cowgirl

Een tijdje terug zat er een briefje in de boekentassen van onze dochters. De dresscode voor het schoolfeest. Voor Féliz moesten we op zoek naar een Spaans flamencokleedje. Mieke snelde hier meteen ter hulp. Dat was dus heel snel opgelost.

Noa moest als cowgirl naar het schoolfeest. Op het briefje verwees de juf naar een jeansbroek of -rok. Dat was een andere opdracht. Noa had een recht jeansrokje in haar kleerkast liggen maar dat vond onze danseres natuurlijk niet swingend genoeg. Ik maakte dan maar een cirkelrok in lichte jeansstof met onderaan een iets dikkere witte paspel en bovenaan witte boordstof. Dat vond ze al véél beter.

Nu nog een bloesje. Ik ging op zoek naar een cowboystofje en ook hier kwam Mieke wéér aandraven met de oplossing : een heel leuk Michael Millerstofje dat direct werd goedgekeurd door de cowgirl des huizes. (2 x een heel dikke MERCI voor Mieke!) Overkopen dat lapje!

Door tijdsgebrek besloot ik om opnieuw het Blushpatroon uit Home Made Minicouture te nemen. Voor deze versie koos ik een rood kraagje met een wit zigzaglint. Achteraan werkte ik weer met kamsnaps. Aangezien alle rode kamsnaps aan de Retro Rockets Blush van Féliz zitten, gebruikte ik hier zwarte. Ze kreeg heel veel complimentjes op de repetitie en gisteren op het schoolfeest. En dat doet mij natuurlijk ook heel veel plezier. Maar ik beleefde nog veel meer plezier aan de prachtprestaties van onze 2 dochters. Ze waren alle 2 om te stelen en om op te eten ...

VAKANTIEMODUS ...

Opstaan na een veel te korte nacht en het besef dat er weer een jaartje meer op de teller is komen te staan .... Ppppffff. Geef toe, deze ochtendstond had niet zoveel goud in de mond. Maar beneden komen en een enorme bos bloemen van je allerliefste ventje zien staan, is wel een ochtend ritueel waar ik heel goed aan zou kunnen wennen. Ik zag de festiviteiten van de dag opeens heel goed zitten.

Gisteren stonden de attesteringen van mijn ochtend - en avondklassen op het programma. Samen een hapje eten, iets drinken, veel praten en vooral heel veel lachen. Ik werd dan ook in de bloemen, chocolade, koekjes, bonnen, ... gezet. Dat doet een mens toch zoveel plezier. Echt hartverwarmend.

Sylwia, één van mijn studenten in de ochtendklas beviel 7 weken te vroeg van haar dochtertje Lena. Een echt schatje, die kleine spruit! Ze moest één maand in het ziekenhuis blijven. Ondanks alles bleef Sylwia naar de les komen en legde ze een prima examen af. Ik vond dat dat een kleine attentie verdiende. Echt waar, een heel sterke en lieve dame!




Ik maakte dit kleurrijke kleedje voor de kleine poppemie. Ik durfde het aan om eindelijk in mijn Mies & Moosje te knippen. Het patroontje komt uit Ottobre maar ik veranderde er hier en daar iets aan. Er zijn nog andere varianten te vinden van dit schortjurkje. Ik maakte een omkeerbare versie en er kwam ook een heel klein stukje flockfolie aan te pas. Paspel mocht ook niet ontbreken.




Het heeft bloed, zweet en tranen gekost want mijn Brother wou echt niet mee. Bij het maken van de knoopsgaten liep mijn machine steeds vast. Knoopsgaten lostornen is in elk geval geen pretje. Dat kan ik na dit kleedje wel zeggen. Genoeg gezeurd, het is goed gekomen. En ja, Sylwia was blij. Ik wens lieve, kleine Lena héél veel plezier, lachjes, knuffels en kusjes in dit mooie kleedje.

En nu ... VAKANTIE!!!

Bijna in examenmodus

Met de examens in aantocht, wordt het hoog tijd om even te ontspannen alvorens me te wapenen met rode pen en rekenmachine. Dit weekend wordt dus een relax - maxweekendje. Zaterdag mochen we ons benen onder tafel schuiven bij goede vrienden. Dat was genieten en vooral veel bijpraten.

Een mens kan moeilijk met lege handen aankomen dus maakte ik gisteren snel een rokje voor hun kleine meid.

Grote broer kreeg een piratenschat cadeau. De 2 schatten waren heel opgetogen en wij ook hoor. Het was om duimen en vingers van af te likken. Echt een heel gezellige avond.

Maar een hele avond bijpraten was nog niet genoeg. We hadden veel te veel tijd tekort dus besloten de madammen om de overheerlijke chocoladetaart er deze ochtend af te lopen. Lopen met 2 is toch zoveel leuker dan alleen. Op naar de volgende keer ...

En we houden het sportief vandaag. Zo meteen vertrekken we naar Nazareth om mijn ventje aan te moedigen. Nu maar hopen op mooi weer en een goed resultaat. Een boeket bloemen zou echt wel een mooie start van mijn examenweek zijn. You know what to do, Fredje Raketje ;-)