Madame Pompon ...

Na al dat haken werd het nog eens tijd om de priemen boven te halen. Op elke jas moet er toch een zelfgemaakte muts zijn. Mijn oog viel op deze leuke wol van Boston Style. Koningsblauwe met fluogeel, groen, wit en grijs. Het patroon komt uit de laatste La Maison Victor maar ik paste het hier en daar wat aan.

Papa wou geen pompon maar de zeurende zesjarige won de strijd.

Met de restje van de Boston en de kobaltblauwe wol van de strikmuts maakte ik nog een kraag. Ik had deze liever wat hoger gezien maar als je restjes verwerkt, moest ik het nu eenmaal doen met de wol die ik nog had.

Deze morgen nam ik nog snel een foto voor ze zo fier als een pauw naar school vertrok. De elastiek met bolletjes in haar haar was niet zo'n goed idee aan de foto te zien. Dat zorgde voor de extra dimensie op de foto ;-)

Gestrikt à l'hollandaise ...

Ik kreeg enkele dag terug van onze oudste de opmerking dat ik voor haar deze winter nog steeds geen muts had gemaakt. En gelijk had ze. Het sukkeltje toch. Dat kan toch niet zijn.

Werk aan de winkel dus. De laatste tijd was het al bloemen wat de klok sloeg. Ik besloot dus om het eens over een andere boeg te gooien. Ik ging deze keer voor een strik. 

Dit alles moest in een Hollands sausje gegoten worden want haar jas is oranje met kobaltblauw. Haar muts kreeg dus vanzelfsprekend die 2 kleuren.

Het patroon? Dat moet ik jullie schuldig blijven. Ik vond een leuke foto op Pinterest en besloot dit een beetje na te maken.

En ja, ik vergat de foto's niet ...

Haken, haken en nog eens haken!

Het is weer maar eens veel te lang geleden. Waarom het nu zo lang heeft geduurd? Griep, windpokken, nog eens windpokken en een kapot fototoestel. Het was hier met andere woorden een broeihaard van virussen en aanverwanten maar dat zal wel bij heel wat mensen zo geweest zijn. Ik kon dus hier en daar wat zaken afwerken omdat de meisjes door al die bijtende beestjes net iets minder energie hadden. Probleem was dan nog dat ik geen foto's kon van al dat moois kon maken. Dat is dus bij deze opgelost en we zijn dus weer op post. Hier dus een samenraapsel van de voorbije maand.

Ik moet mijn naaiende vriendinnen nog even op hun honger laten zitten want ik ben in de wol blijven hangen. Troost jullie, het zal voorlopig de laatste keer zijn tot de bladeren weer van de bomen beginnen te vallen.

Ik kocht een tijdje terug het boek van Ponnekeblom. De meisjes konden het kleurrijke boek niet links laten liggen en begonnen al direct hun favorietjes te kiezen. En jullie weten het : zij vragen, ik maak ;-)

Féliz koos een muts met een grote bloem. Toen we wol gingen kiezen, liet ze haar ook vallen op de Montblanc 71 van Katia. Ik was onmiddellijk akkoord want kleurtjes zijn nu eenmaal ook mijn dada. De muts was heel gemakkelijk te maken. De ene vaste na de andere. Voor de bloem koos ze de Laura 990 van Veritas. De blaadjes aan de bloem maakte ik uit een restje groen. Ik haakte er natuurlijk een bijhorende sjaal bij want het plaatje moest nu eenmaal kloppen.

Grote zus Noa kon niet achterblijven en moest ook een muts met een bloem hebben. Ze koos (verrassend genoeg) voor een kleiner exemplaar en een andere steek namelijk de bobbelsteek. Echt leuk om te haken maar er kruipt wel heel wat wol in. We kozen een bruine Merino van Lang. Ik moet jullie het nummer schuldig blijven. De bloem haakte ik in Miracle van Schachenmayr. Ze kreeg er natuurlijk ook een bijpassende sjaal bij. Echt een wolverslindend exemplaar.



En alsof dit nog niet genoeg was , moest er ook nog eens een baret zijn voor één van de mevrouwtjes. Miss kieskeurig wou geen tsjoepke op haar baret. Ik moet eerlijk toegeven dat de pop hier ook een exemplaar heeft gekregen. Het eerste exemplaar dat ik haakte viel veel te klein uit en ik had alles exact uitgevoerd zoals beschreven in het boek met de voorgeschreven woldikte. 't Boeleke kan er maar goed mee zijn ;-) Ik paste dus het patroon aan en dit is het eindresultaat. Nu de pokken nog weg en ze kan helemaal stralen ...

Miss Freeze

Aangezien de temperatuur toch een ietsiepietsietieniewienie aan de koude kant is, nam ik nog maar eens mijn rondbreinaalden ter hand. Deze keer voor onze oudste dochter Noa. 't Sukkeltje bleef letterlijk en figuurlijk wat in de kou zitten want zij had namelijk nog geen muts en sjaal die mama had gemaakt. En ja, dat was voor haar een absolute must.

Miss Freeze had zo haar eigen willetje. Hoe kan dat ook anders als vijfjarige prinses? Ze wou een grote pompom en het moest een beetje lijken op de muts van haar Peet maar dan wel met roze in plaats van met oranje. Retromams wist dus wat haar te doen stond.

Ik maakte eerst een cirkelsjaal en nadien een bijhorende muts met ongeveer hetzelfde patroon als de muts van haar Peet. Onze Miss Freeze kan de hartjes doen smelten op de speelplaats ...

Peppi & Kokki

Mijn broer en ik zijn 2 handen op één buik. Beste maatjes for ever en nog veel langer. Hij vertelt me regelmatig grappige verhalen van op zijn werk. Samen met zijn collega Johan maakt hij deel uit van de Puurse groendienst. Aangezien ze mij regelmatig aan het lachen brengen met hun fratsen, moest ik iets terugdoen.

Ik wou een grappig cadeautje maken voor die 2 Puurse groenvedetten. Ik ging dus op zoek naar een leuke muts voor Peppi en Kokki. Vriendin Lieve gaf me een link door en deze is het dan ook geworden. Hier en daar heb ik wel wat kleine aanpassingen gedaan naar het einde toe omdat ik vond dat de muts te puntig werd naar boven toe.

Aangezien ze een mooi fluo kostuum hebben, kon ik niet anders dan fluo oranje wol zoeken. Om het niet te flashy te maken, besloot ik dit te combineren met zwarte wol. Ideaal voor bij hun werkplunje. Zeg nu zelf ...

Voor Johan breide ik hetzelfde model maar bovenaan zwart en onderaan oranje. Op zijn foto is het nog even wachten want hij is al een tijdje buiten strijd.

Een mens moet het nieuwe jaar toch goed beginnen ...

Eerst en vooral mijn allerbeste wensen voor 2014! Ik wens jullie veel geluk op alle mogelijke vlakken en vooral heel veel creativiteit!

Het is weer maar eens véél te lang geleden. Mijn welgemeende verontschuldigingen hiervoor maar ik had een goed excuus. Mijn ventje werd een tijdje geveld door een gesprongen appendix met ziekenhuisbezoeken, verzorging en heel veel liefde en toewijding tot gevolg. Mijn aandacht ging een tijdje volledig uit naar ons gezinnetje en mijn zieke ventje. In tussentijd vond ik wel een nieuwe hobby. Iets dat ik aan het ziekenhuisbed van mijn allerliefste kon doen ...

Tijdens het leegmaken van het huis van mijn grootouders vond mijn vader een doos vol wol, priemen, haakpennen, ... Eerst dachten we alles weg te doen maar ik kreeg het niet over mijn hartje. Ik besloot om de breinaalden mee naar huis te nemen. Ze bleven eerst een tijdje in de kast liggen maar ik besloot na enige tijd om ze toch maar eens ter hand te nemen. Als kind leerde mijn oma hoe ik die priemen moest hanteren dus zo moeilijk kon dat nu toch niet zijn om weer te beginnen? Ik had het snel weer onder de knie.

In november kwamen we samen met een toffe bende naaimadammen. Bij elke samenkomst hoort ook een swapje. Ik hoor er al enkele denken :"Een watje?". Swappen is het uitwisselen van cadeautjes in groep door middel van lottrekking. Altijd een beetje stressen om zelf iets te maken tegen de deadline maar ooohhh zo leuk om zelf iets moois te krijgen.

 Ik maakte een heel warme cirkelsjaal en bijhorende muts als swapje voor een superlieve naaivriendin.

Dezelfde muts maakte ik voor mezelf in een ander kleurtje. De Bravo Big wol van Schachenmayr voor dit alles kocht ik bij Veritas.

Ook voor Féliz schudde ik iets uit mijn mouw. Een muts met een hartje en een bijhorende sjaal in 2 kleuren. Het patroon van het mutsje vond ik in het tijdschrift Mijn Breidomein. De sjaal is een eigen creatie met hetzelfde hartje in verwerkt. De lichtgrijze wol was nog van mijn Oma. De roze kocht ik bij Veritas.

Er lag ook een zelfgemaakt cadeautje onder de kerstboom. Het was er eentje voor mijn schoonmoeder. Een cirkelsjaal die ik met mijn armen heb gebreid. Ik koos de Super Big van Schachenmayr. Heel snel klaar maar daarom niet minder mooi als je het mij vraagt. En ja, ze was er héél blij mee. Gelukkig maar ...

Maar vrees niet, lieve naaivriendinnen! Ook mijn naaimachine staat hier nog en wordt nog gebruikt. Wacht maar af! Tot héél gauw ...